แอสตาแซนธินอินทรีย์

แอสตาแซนธินอินทรีย์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ทำลายห่วงโซ่ มีคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระสูง สามารถกำจัดไนโตรเจนไดออกไซด์ ซัลไฟด์ ไดซัลไฟด์ ฯลฯ และลดการเกิดลิพิดเปอร์ออกซิเดชัน และยับยั้งการเกิดลิพิดเปอร์ออกซิเดชันที่เกิดจากอนุมูลอิสระได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในเวลาเดียวกัน แอสตาแซนธินยังมีผลทางสรีรวิทยาต่างๆ เช่น ยับยั้งการเกิดเนื้องอก เสริมสร้างภูมิคุ้มกัน และกำจัดอนุมูลอิสระในร่างกาย แอสตาแซนธินมีผลการรักษาที่ดีต่อมะเร็งผิวหนังที่เกิดจากรังสีอัลตราไวโอเลต และมีผลป้องกันโรคตาที่เกิดจากโรคเบาหวาน แอสตาแซนธินใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพ ยา และมีแนวโน้มการใช้งานที่กว้างขวางในเครื่องสำอาง สารเติมแต่งอาหาร และการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ แอสตาแซนธินไม่เพียงแต่สกัดได้ทางชีวภาพเท่านั้น แต่ยังสังเคราะห์ได้ทางเคมี และยังสามารถผลิตได้โดยสาหร่าย แบคทีเรีย ยีสต์ ฯลฯ นอกจากนี้ ยังมีการศึกษาการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการรวมตัวของดีเอ็นเอเพื่อสร้างการตัดแต่งพันธุกรรมแอสตาแซนธินที่มีผลผลิตสูงอีกด้วย

● ป้องกันการเกิดออกซิเดชัน
คุณสมบัติที่สำคัญของแอสตาแซนธินอยู่ที่คุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ยอดเยี่ยม ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระที่แข็งแกร่งของแอสตาแซนธินเกิดจากความสามารถในการทำให้โครงสร้างของเยื่อหุ้มเซลล์มีความเสถียร ลดการซึมผ่านของเยื่อหุ้มเซลล์ และจำกัดการเข้าสู่เซลล์ของโปรโมเตอร์เปอร์ออกไซด์ ปกป้องโมเลกุลที่สำคัญในเซลล์จากความเสียหายจากออกซิเดชัน ในขณะเดียวกัน แอสตาแซนธินอาจมีศักยภาพที่จะเป็นสารก่อออกซิเดชันเพื่อก่อให้เกิดความเครียดจากออกซิเดชัน พันธะคู่คอนจูเกต กลุ่มไฮดรอกซิล และกลุ่มคีโตนไม่อิ่มตัวที่ปลายโซ่พันธะคู่คอนจูเกตในโมเลกุลแอสตาแซนธิน ซึ่งกลุ่มไฮดรอกซิลและกลุ่มคีโตนก่อตัวเป็นคีโตนไฮดรอกซี โครงสร้างเหล่านี้มีผลทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ค่อนข้างแอคทีฟและสามารถบริจาคอิเล็กตรอนให้กับอนุมูลอิสระหรือดึงดูดอิเล็กตรอนที่ไม่จับคู่ของอนุมูลอิสระ ทำให้ออกซิเจนที่มีปฏิกิริยาออกซิเดชันสูงและอนุมูลอิสระอื่นๆ ในสิ่งแวดล้อมดับลงได้อย่างมีประสิทธิภาพ การศึกษาวิจัยแสดงให้เห็นว่าความสามารถในการดับออกซิเจนที่มีปฏิกิริยาเพิ่มขึ้นตามจำนวนพันธะคู่คอนจูเกตที่เพิ่มขึ้น และแอสตาแซนธินมีความสามารถในการดับที่แข็งแกร่งที่สุด และความสามารถในการดับออกซิเจนในระดับโมเลกุลนั้นดีกว่าแคโรทีน วิตามินอี อัลฟาแคโรทีน ลูทีน และไลโคปีนล้วนมีระดับสูง แอสตาแซนธินที่ผสานเข้ากับระบบเมมเบรนจะยับยั้งการเกิดออกซิเดชันของไขมันผ่านการปกป้องของไลโปโซม และยังสามารถปกป้องเซลล์และดีเอ็นเอจากความเสียหายจากออกซิเดชัน ปกป้องโปรตีนภายในเซลล์ ช่วยให้เซลล์เผาผลาญได้อย่างมีประสิทธิภาพ และทำให้โปรตีนในเซลล์ทำงานได้ดีขึ้น ผลของสารต้านอนุมูลอิสระนี้แสดงให้เห็นในการยืดเวลาการออกซิไดซ์ของไลโปโปรตีนความหนาแน่นต่ำ (LDL) จึงลดการเกิดหลอดเลือดแข็ง

● ฤทธิ์ต้านมะเร็ง
การศึกษาวิจัยความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภคแคโรทีนอยด์กับการเกิดมะเร็งหรือการเสียชีวิตพบว่า การเกิดมะเร็งหรือการเสียชีวิตโดยรวมมีความสัมพันธ์เชิงลบอย่างมีนัยสำคัญกับการบริโภคแคโรทีนอยด์ เมื่อเปรียบเทียบฤทธิ์ต้านเนื้องอกของแคโรทีนอยด์ต่างๆ พบว่าแอสตาแซนธินมีผลรุนแรงที่สุด ฤทธิ์ต้านเนื้องอกของแอสตาแซนธินอาจเกี่ยวข้องกับการถ่ายทอดสัญญาณระหว่างเซลล์ การเหนี่ยวนำเอนไซม์เผาผลาญซีนไบโอติก และการควบคุมการตอบสนองภูมิคุ้มกันที่เกี่ยวข้องกับเซลล์มะเร็ง การศึกษาวิจัยแสดงให้เห็นว่าแอสตาแซนธินสามารถยับยั้งผลการกลายพันธุ์ที่เกิดจากอะฟลาทอกซินบี 1 เบนโซไพรีน (BaP) ไดเอทิลไนไตรต์ (DEN) ไนโตรซามีน และไซโคลฟอสฟาไมด์ และบทบาทของแอสตาแซนธินในการป้องกันเนื้องอกสามารถกระทำได้ในระยะต่างๆ ของการเกิดมะเร็ง

● เสริมสร้างภูมิคุ้มกัน
แอสตาแซนธินสามารถเสริมภูมิคุ้มกันในร่างกายทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับระบบได้อย่างมีนัยสำคัญ คุณสมบัติในการปรับภูมิคุ้มกันร่วมกับคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระมีบทบาทสำคัญในการป้องกันการเกิดและการแพร่กระจายของโรค การทดลองแสดงให้เห็นว่าแคโรทีนอยด์สามารถชะลอการเสื่อมลงของภูมิคุ้มกันที่เกิดจากวัย ปรับปรุงการทำงานของอวัยวะภูมิคุ้มกันของร่างกาย และเพิ่มความต้านทานต่อสภาพแวดล้อมที่รุนแรง ที่สำคัญกว่านั้น แอสตาแซนธินสามารถเสริมการทำงานของเซลล์ T ในร่างกาย เพิ่มจำนวนนิวโทรฟิลและเซลล์เพชฌฆาตธรรมชาติ และมีส่วนร่วมในภูมิคุ้มกันเซลล์ของร่างกาย แอสตาแซนธินยังสามารถเพิ่มการทำงานของเซลล์ B ในระบบภูมิคุ้มกันและกำจัดเชื้อโรคที่เข้ามาจากการรุกรานจากภายนอกได้ โดยช่วยในการผลิตแอนติบอดีและเพิ่มการทำงานของส่วนประกอบภูมิคุ้มกันอื่นๆ เช่น ส่งเสริมการผลิตอิมมูโนโกลบูลิน เพิ่มปริมาณการผลิต IgG (อิมมูโนโกลบูลิน G), IgA (อิมมูโนโกลบูลิน A) และ IgM (อิมมูโนโกลบูลิน M) เพิ่มการตอบสนองภูมิคุ้มกันแบบฮิวมอรัล และปรับปรุงภูมิคุ้มกันของสัตว์

● การลงสี
แคโรทีนอยด์เป็นสารสีหลักในสัตว์น้ำและแอสตาแซนธินคิดเป็นส่วนใหญ่ของแคโรทีนอยด์ในสัตว์น้ำจึงกล่าวได้ว่าแอสตาแซนธินเป็นสารสีหลักในสัตว์น้ำ แอสตาแซนธินเป็นจุดสิ้นสุดของการสังเคราะห์แคโรทีนอยด์ หลังจากเข้าสู่ร่างกายสัตว์แล้วสามารถเก็บไว้ในเนื้อเยื่อได้โดยตรงโดยไม่ต้องดัดแปลงหรือเปลี่ยนแปลงทางชีวเคมี มีความสามารถในการสร้างเม็ดสีที่แข็งแกร่งทำให้ผิวหนังและกล้ามเนื้อของสัตว์น้ำบางชนิดดูมีสุขภาพดีและสดใส สีของไข่สัตว์ปีกและขนของสัตว์ปีก ผิวหนัง เท้า และคอทั้งหมดดูมีสุขภาพดีเป็นสีเหลืองทองหรือสีแดง การทดลองแสดงให้เห็นว่าการเติมแอสตาแซนธินลงในอาหารไม่เพียงทำให้ชั้นหนังกำพร้าของปลาเปลี่ยนเป็นสีเหลืองเท่านั้น แต่ยังเพิ่มปริมาณของแอสตาแซนธินในกล้ามเนื้ออีกด้วย

อีเมล:chriswang@sheerherb.com
วอทส์แอพ: +8613289873310
วีแชท: +8613289873310